1.Paso doble
Paso doble - das aus dem Spanischen bedeutet "Doppelschritt" bezeichnet wird. Dieser Tanz bezieht sich auf corridy- Kampf Torero mit einem Stier in der Arena. Die Tänzerin spielt die Rolle des Toreador und sein Partner symbolisiert ein rotes Tuch. Der ganze Tanz findet um einen imaginären Stier. Er wird von Marschmusik begleitet. Dies ist eine sehr ausdrucksstarke Tanz, allmählich die Spannung bis zum letzten Takt zu befreien, die die größten Emotionen zu wecken ist. Paso Doble ist ein außergewöhnliches Schauspiel, zu dem die Tänzer selbst vorbereiten, bevor es beginnt, die entsprechende Haltung nehmen. Dank der ersten Stunde bringen die Tanzlaune, bevor sie mit dem ersten Takt der Musik bewegen. Um Paso Doble wurde tatsächlich intelligent getanzt, müssen Tänzer viel Geschick haben. Es ist in der Tat voller Kunst Ausdruck. Der ganze Tanz gliedert sich in drei festen Teilen. Das erste zeigt den Eingang zur Arena Torero. Der zweite - symbolisiert bereits seinen Kampf mit dem Stier. Der dritte Teil zeigt die Parade nach dem Kampf.
PL:
Paso doble – nazwa ta z języka hiszpańskiego oznacza „podwójny krok”. Taniec ten nawiązuje do corridy- walki toreadora z bykiem na arenie. Tancerz odgrywa tu rolę toreadora, zaś jego partnerka symbolizuje czerwoną płachtę. Cały taniec odbywa się wokół wyimaginowanego byka. Towarzyszy mu muzyka marszowa. Jest to taniec niezwykle ekspresyjny, stopniowo wyzwalający napięcie, aż do ostatniego taktu, który ma wzbudzić największe emocje. Paso doble to niezwykłe widowisko, do którego tancerze przygotowują się jeszcze przed jego rozpoczęciem, przybierając odpowiednie pozy. Dzięki temu już na samym początku wprowadzają w nastrój tańca, zanim ruszą wraz z pierwszym uderzeniem muzyki. Aby paso doble było rzeczywiście efektownie zatańczone, tancerze muszą posiadać duże umiejętności. Jest to bowiem sztuka pełna wyrazu. Cały taniec dzieli się na trzy stałe części. Pierwsza z nich przedstawia wejście toreadora na arenę. Druga – symbolizuje już jego walkę z bykiem. Trzecia część obrazuje paradę po zakończeniu walki.
2. Bolero
Bolero - ein spanischer Volkstanz . Seine Wurzeln aus dem achtzehnten Jahrhundert. Er ist bekannt vor allem in Kastilien und Andalusien, gibt es auch die beliebteste. Bolero ist solo oder in Paaren getanzt. Begleitet vom Gesang, den Klängen der Gitarre, Tamburin und Kastagnetten. Im neunzehnten Jahrhundert wurde dieser Tanz zu Opernmusik angepasst. Die berühmtesten Boleros als Musik "Bolero" von Maurice Ravel und "Abaddon Bolero" Trio Emerson, Lake and Palmer.
PL:
Bolero – to hiszpański taniec ludowy. Swoimi korzeniami sięga XVIII wieku. Znany jest głównie w Kastylii i Andaluzji, tam też jest najbardziej popularny. Bolero tańczy się solo lub w parach. Towarzyszy mu śpiew, dźwięki gitary, tamburynu i kastanietów. W XIX wieku taniec ten został zaadaptowany do muzyki operowej. Najbardziej znane bolera jako utwory muzyczne to „Bolero” Maurice’a Ravela oraz „Abaddon’s Bolero” tria Emerson, Lake and Palmer.
3. Flamenco
Flamenco - der Ursprung des Wortes wurde nicht klar erläutert. Es wird vermutet, dass von dem lateinischen Wort kommt "flamma", was bedeutet Feuer. Diese Erklärung würde die feurige Natur der spanischen Lieder und Volkstänze beinhalten. Nach anderen Forschern wird der Name von dem Wort "Flandern" und kam nach Spanien im sechzehnten Jahrhundert stammen hier nur aus Flandern Zigeuner kommen durch. Andere Quellen geben den Ursprung des Namens Flamenco aus dem Wort "Flemish". Im sechzehnten Jahrhundert auf dem spanischen Gericht urteilte im Allgemeinen Aristokratie flämische gehasst. Das Wort "Flemish" war dann mit List Person auch. Da die Zigeuner dann als Vagabunden und Gauner zu sehen waren, wurde ihre Arbeit durch das Wort "Flamenco" definiert. Noch eine andere Interpretation des Namens mit der Ähnlichkeit der Figuren des Flamenco auf das Verhalten und die Bewegungen der Flamingo assoziiert (deren spanischer Name ist nur "Flamenco"). Es wird angenommen, dass die Bildung des Tanzes mit der Praxis verbunden Zigeunermusik in Spanien der Durchführung, vor allem in Andalusien. Von wo aus er leitet seine Tradition. Dieser Tanz kann solo durchgeführt werden, im Duo oder Gruppe. Durch sie eine bestimmte Geschichte erzählt, und Körperbewegungen und von den Tänzern Gesten ausdrücken ihre emotionale Zustände, betonte auch die Bedeutung der Worte und die begleitende Musik. Dies ist vor allem auf der Gitarre gemacht, nur selten von Geige, Cello oder Flöte begleitet. Dies ist ein sehr rhythmischer Tanz, und der Rhythmus wird durch die Hände klatschen geschlagen schnappen Finger und mit Kastagnetten. Sind ganz unverwechselbare Kostüme Flamenco-Tänzer. Bei Frauen ist es sehr bunt: Volants Rock oder Kleid, Korsett und Plaid. Manchmal ist Ergänzung manchmal Bereich oder eine Blume. Man Kostüm ist in gedeckten Farben gehalten: eine dunkle Hose und eine Jacke, ein weißes Hemd, Schal am Hals, Schuhe wie diese zum Reiten, mit flachem Boden Hut.
PL:
Flamenco – pochodzenie tego słowa nie zostało jednoznacznie wyjaśnione. Przypuszcza się, iż pochodzi od łacińskiego słowa „flamma”, oznaczającego ogień. To wyjaśnienie wiązałoby się z ognistym charakterem hiszpańskich pieśni i tańców narodowych. Według innych badaczy nazwa ta wywodzi się od słowa „Flandria” i dotarło do Hiszpanii w XVI wieku za pośrednictwem przybywających tu właśnie z Flandrii Cyganów. Inne źródła wskazują na pochodzenie nazwy flamenco od słowa „Flamandczyk”. W wieku XVI na dworze hiszpańskim panowała znienawidzona ogólnie arystokracja flamandzka. Słowo „Flamandczyk” stało się wówczas synonimem osoby chytrej. Ponieważ Cyganów postrzegano wtedy jako włóczęgów i oszustów, ich twórczość określano słowem „flamenco”. Jeszcze inna interpretacja tej nazwy wiąże się z podobieństwem figur tańca flamenco do zachowania się i ruchów flaminga (którego nazwa w języku hiszpańskim brzmi właśnie „flamenco”). Uważa się, że powstanie samego tańca wiąże się z praktyką wykonywania muzyki cygańskiej na terenie Hiszpanii, przede wszystkim w Andaluzji. Stamtąd bowiem pochodzi jego tradycja. Taniec ten wykonywany może być solo, w duecie lub w grupie. Za jego pośrednictwem opowiada się pewną historię, zaś ruchy ciała i wykonywane przez tancerzy gesty wyrażają ich stany emocjonalne, podkreślają też znaczenie słów oraz towarzyszącej im muzyki. Ta wykonywana jest głównie na gitarze, rzadziej z towarzyszeniem skrzypiec, wiolonczeli czy fletu. Jest to taniec bardzo rytmiczny, zaś rytm ten wybijany jest poprzez klaskanie w dłonie, pstrykanie palcami oraz za pomocą kastanietów. Dość charakterystyczne są stroje tancerzy flamenco. U kobiet jest on bardzo kolorowy: falbaniasta spódnica lub suknia, gorset i chusta. Nieraz uzupełnieniem bywa wachlarz lub kwiat. Strój mężczyzny jest utrzymany w stonowanych barwach: ciemne spodnie i kamizelka, biała koszula, apaszka pod szyją, buty przypominające te do jazdy konnej, płaskodenny kapelusz.
4. Fandango
Fandango - auch spanischen Volkstanz . Viele Regionen Spaniens hat seine eigene Version des Tanzes. Im allgemeinen kann als Fandango zunächst langsam, mit einer allmählich zunehmenden Tempo der Tanz in Paaren charakterisiert werden, in dem die Tänzer, mehr Bewegungsfreiheit durchgeführt wird, bewegen sich auseinander und näher, jedoch nicht einschließlich.
PL:
Fandango – to również hiszpański taniec ludowy. Wiele regionów Hiszpanii ma swoją własną wersję tego tańca. Ogólnie można scharakteryzować fandango jako początkowo powolny, ze stopniowo wzrastającym tempem taniec w parach, w którym tancerze, wykonując raczej swobodne ruchy, oddalają się od siebie i przybliżają, nie obejmując się jednak.
5. Sardana
Sardana - es ist ein Tanz aus den Gebieten von Katalonien stammen, eine der Regionen von Spanien. Es ist ein Symbol der Einheit, Solidarität und Beziehungen Katalanen. Durch sie betonen sie ihre Individualität. Es ist eine lebendige Tradition, sowohl von der jungen kultiviert und ältere Menschen. Katalanen treffen auf öffentlichen Plätzen, wo sie zusammen tanzen, auch mit Fremden. Tänzer, Hand in Hand, die in einem Kreis bewegen, die die anderen beitreten. Die begleitende Tanzmusik ist nicht sehr dynamisch, sehr langsam und sanft, von den Klängen der Flöte, Oboe und Rohren erstellt. Eine interessante Tatsache ist, dass es Denkmäler dieser Tanz - sind in Barcelona, Calelii und Lioret de Mar.
PL:
Sardana – jest to taniec pochodzący z terenów Katalonii, jednego z regionów Hiszpanii. Stanowi on symbol jedności, solidarności i więzi Katalończyków. Za jego pośrednictwem podkreślają oni swą odrębność. Jest on tam żywą tradycją, kultywowaną zarówno przez młodych, jak i starszych. Katalończycy spotykają się na publicznych placach, gdzie wspólnie tańczą, nawet z nieznajomymi. Tancerze, trzymając się za ręce, poruszają się w kręgu, do którego mogą przyłączać się inni. Towarzysząca tańcu muzyka nie jest zbyt dynamiczna, raczej powolna i łagodna, tworzona przez dźwięki fletu, oboju i piszczałek. Ciekawostką jest fakt, że istnieją pomniki przedstawiające ten taniec – znajdują się w Barcelonie, Calelii i LIoret de Mar.
6. Pavane | Pawana
Pavane - dieser Tanz stammt aus dem fünfzehnten - Jahrhundert spanische Gericht. Jago Name stammt wahrscheinlich aus dem lateinischen Wort "Pavo" (Pfau) und kann aus der Charakteristik dieses Tanzes feierlich und langsame Bewegungen ähnlich würdiges Verhalten des Pfaus genommen werden. Tänzer führen ein paar Schritte vorwärts, und dann das gleiche in umgekehrter Richtung. Zunächst tanzte Pawan nur den König, die Prinzen und ihre Frauen. Ein charakteristisches Merkmal der Kostüm Damen waren Kleider mit langen Wehklagen, die während hinter ihnen wie eine schöne, bunte Pfauenschwanz Tanzen gestreckt. Tänze begleitet von den Klängen der Lauten, Oboen und Viola und Gesang. Pawana später wurde auch ein Tanz städtischen Patrizier, die die Feiertage Gilde Bruderschaften nehmen an Prozessionen feiern, bis Bewegung durch die Straßen der Stadt getanzt. Musik pawany wurde auch maskaradom Gericht begleitet. Die Teilnehmer gekleidet als mythologische Figuren rund um den Galerien des Palastes getanzt.
PL:
Pawana – taniec ten wywodzi się z XV – wiecznego dworu hiszpańskiego. Jago nazwa prawdopodobnie pochodzi od łacińskiego słowa „pavo” (paw) i być może wzięła się od charakterystycznych dla tego tańca uroczystych i powolnych ruchów, przypominających dostojne zachowanie się pawia. Tancerze wykonują kilka kroków w przód, a następnie tyle samo w tył. Początkowo pawanę tańczyli jedynie król, książęta i ich małżonki. Charakterystyczną cechą stroju pań były suknie z długimi trenami, które podczas tańca rozpościerały się za nimi niczym piękny, kolorowy ogon pawia. Tańcom towarzyszyły dźwięki lutni, obojów i wioli oraz śpiew. Później pawana stała się również tańcem patrycjuszy miejskich, którzy z okazji świąt bractw cechowych brali udział w procesjach, poruszających się tanecznym krokiem ulicami miasta. Muzyka pawany towarzyszyła także maskaradom dworskim. Uczestnicy przebrani za mitologiczne postaci tańczyli wokół krużganków pałacu.
7. Jota
Jota - ist ein spanischer Volkstanz mit Ursprung aus dem nördlichen Teil des Landes, und zwar mit Aragon. Ein charakteristisches Merkmal sind erhöht seine Hände Tänzer und schnellen Tempo. Der Rhythmus des Tanzes wird von Kastagnetten und Absätze Tanzpaar geschlagen geben.
PL:
Jota – to hiszpański taniec ludowy, pochodzący z północnej części kraju, dokładniej z Aragonii. Cechą charakterystyczną są uniesione w górę ręce tancerzy oraz szybkie tempo. Rytm tańca wybijany jest przez kastaniety oraz obcasy tańczącej pary.
Storny:
http://www.zingtravel.pl/inspiracja/hiszpanskie-tance-narodowe-23.html
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz