1.Corrida
Stierkämpfe in Spanien ein echtes Ritual, in dem das wichtigste ist, die Art und Weise, in der der Mensch und Stier "sind" zusammen. Dies wird als Kunst gesehen, nicht als Grausamkeit.
Die Show findet immer am Nachmittag. Jeder corrida beginnt mit einem feierlichen Marsch durch die Arena. Ein Piepton und die Arena läuft in der ersten Stier. Es beginnt mit dem Anfangsteil . Matador untersucht die Reaktionen und die Natur des Stiers, seinen Mut, Kraft und Geschwindigkeit. Dies ist die Phase ganz unblutigen.
Dann beginnt die eigentliche Teil des Kampfes. Picador sitzt auf einem Pferd, ein breites Piqué Muskeln kurze Pausen Stiernacken
Das Pferd die Augen verbunden und die Matratze gebündelt, weil der Stier ihn angreifen. Zu diesem Zeitpunkt sehen wir eine Menge Gewalt, und dies ist die am wenigsten angenehme Teil des corrida.
Dann beginnt er banderilli zu handeln. Es geht um Versinken in den Hals der Stier drei Stäbe mit bunten Bändern abgeschlossen. Schmerz und bunten Bändern rozdrażniają Tier und stimulieren die bösartigen Angriffe. Sollen handeln suerte de Matar. Matador begrüßt Präsident und Opfer, ein Tier zu einer Person, ihr seinen Hut, oder das Publikum zu geben - dann in einem Hut in der Mitte der Arena platziert.
Matador zeigt seine Fähigkeiten auf dem Stier, als er ist schon ziemlich müde. Mulety Bewegungen zog seine Aufmerksamkeit, er regungslos geblieben.
Jedes Mal, wenn er erfolgreich ist, beginnt das Orchester zu spielen, und die Menge schreit "olé". Dieser Teil dauert etwa 10 Minuten und endet das Tier zu töten. Wenn das Publikum ist mit der Leistung der Matador zufrieden, wehenden Taschentücher und Schreien auf Präsident Auszeichnung vorherrschen.
PL:
Walki z bykami są w Hiszpanii prawdziwym rytuałem, w którym największe znaczenie ma sposób, w jaki człowiek i byk "występują" razem. Jest to postrzegane jako sztuka, a nie jako okrucieństwo.
Widowisko zawsze ma miejsce po południu. Każda corrida rozpoczyna się od uroczystego przemarszu przez arenę. Rozlega się sygnał i na arenę wbiega pierwszy byk. Rozpoczyna się wstępna część. Matador bada reakcje i charakter byka, jego odwagę, siłę i szybkość. Jest to etap całkowicie bezkrwawy.
Następnie zaczyna się część prawdziwej walki. Pikador siedzący na koniu, szeroką krótką piką rozrywa bykowi mięśnie karku.
Koń ma zasłonięte oczy i jest opatulony materacem, gdyż byk może go zaatakować. Na tym etapie zauważamy wiele brutalności i jest to najmniej przyjemna część corridy.
Potem zaczyna się akt banderilli. Polega on na wbiciu w kark byka trzech drążków zakończonych barwnymi wstążkami. Ból i barwne wstążki rozdrażniają zwierzę i pobudzają do wściekłych ataków. Następuje akt suerte de matar. Matador pozdrawia prezydenta oraz poświęca zwierzę jakiejś osobie dając jej swój kapelusz, albo publiczności – wtedy umieszcza się kapelusz na środku areny.
Matador prezentuje swoje umiejętności na byku, kiedy ten jest już dość zmęczony. Ruchami mulety przyciąga jego uwagę, sam pozostając w bezruchu.
Za każdym razem, gdy mu się powiedzie, orkiestra zaczyna grać, a tłum krzyczy "olé". Ta część trwa około 10 minut i kończy się zabiciem zwierzęcia. Jeśli publiczność jest zadowolona z występu matadora, wymachuje chustkami i krzyczy, by wymóc na prezydencie przyznanie nagrody.
2.San Fermin
Es ist ein Fest, das in Pamplona in Begleitung mit den Stieren laufen. Eine Woche (6-14 Juli) um acht Uhr morgens ein Dutzend Bullen lassen auf Tour engen Gassen der Stadt. Grundsätzlich wird der Kurs durch bestimmte Straßenabschnitte gehalten, die abgeschnitten und ordnungsgemäß gesichert wurden. Das Ziel des Kurses ist es, die Stiere von Santo Domingo in die Arena zu übertragen, wo am späten Nachmittag eine traditionelle Schlacht statt.
Die Strecke ist 825 Meter. Bullen laufen, voraus und verfolgt von unzähligen Scharen von Touristen und Einheimischen, und nach wenigen Kilometern auf den Platz zu erreichen, wo der Kurs endet. Die berühmteste Rennen der Welt ist auch die gefährlichste. Oft jemand zerschlagen, manchmal jemand verletzt wird, gibt es tödliche Unfälle. Die Stimmung sind jedoch ausgezeichnet und Tausende von Läufern kommen zu diesem Fest, auch aus anderen Kontinenten.
Der Punkt der Ehre ist kurz vor dem Stier laufen und schlugen ihn auf der Nase einer Zeitung zusammengerollten langsamer zu laufen. Sie können auch neben einem Stier, hämmerte ihn eine Zeitung laufen. Den ganzen Tag ist die Stadt mit Legionen feiern gefüllt, trinken Wein und wehenden Zeitungen zu singen. Viele Männer tragen festliche Kleidung Baskisch: weiße Hosen und Hemden, roten Gürtel und Baskenmützen und roten Halstuch um den Hals, die sehr gut zu diesem Zeitpunkt zu verkaufen.
PL:
Jest to święto, któremu w Pampelunie towarzyszą biegi z bykami. Przez tydzień (6-14 lipca) o ósmej rano kilkanaście byków wypuszcza się w trasę wąskich uliczek miasta. Zasadniczo bieg odbywa się przez określone odcinki ulic, które wcześniej zostały odcięte i odpowiednio zabezpieczone. Celem biegu jest przeniesienie byków z Santo Domingo na arenę, gdzie późnym popołudniem odbywają się tradycyjne walki.
Trasa wynosi 825 metrów. Byki biegną, poprzedzane i ścigane przez niezliczone tłumy turystów i miejscowych, by po kilku kilometrach dotrzeć do placu, gdzie bieg się kończy. Najbardziej znany bieg na świecie jest również najbardziej niebezpiecznym. Często ktoś jest poturbowany, czasem ktoś jest ranny, zdarzają się wypadki śmiertelne. Nastroje są jednak znakomite i tysiące biegaczy przybywa na to święto nawet z innych kontynentów.
Punktem honoru jest biec tuż przed bykiem i bić go po nosie zwiniętą gazetą, aby biegł wolniej. Można też biec obok byka, okładając go gazetą. Całe dnie miasto jest zapełnione zastępami świętujących, pijących wino i ze śpiewem wymachujących gazetami. Wielu mężczyzn nosi odświętny strój baskijski: białe spodnie i bluzy, czerwone paski i berety i czerwone chustki na szyję, które o tej porze bardzo dobrze się sprzedają.
3. La Tomatina
Die berühmteste jedoch Tomato Festival - La Tomatina, befindet sich in der spanischen Stadt Bunol in der Nähe von Valencia gefeiert. Jedes Jahr am letzten Mittwoch im August Massen von Touristen strömen hierher, für Tomaten mit der lokalen größten in der Welt Schlacht zu kämpfen. Guerra Roja - der rote Krieg im vergangenen Jahr in die Stadt, bis 60 Tausend angezogen. Menschen warfen 130 Tonnen Tomaten!
Der Kampf scheuen nicht nicht nur das Publikum, sondern auch die Fernsehkameras und die Häuser, die an diesem Tag okryte sind mit Folie abgedichtet. Die Straßen verwandeln sich in mit Ketchup gefüllt und sehr reich an Kalium-Stream. Ein Ende dieser Wahnsinn setzt die Feuerwehr, die die großen Ströme von Wasser weggespült und alle. La Tomatina ist weit außerhalb Spaniens bekannt und von den Reisebüros als eine der größten Attraktionen Jahren beworben
Tradition Tomate Krieg in Bunol stammt aus dem Jahr 1944 und nahm eine angeblich von den üblichen Nachbarschaft Streit über Worte, die gegenseitige die Tomaten zu werfen.
Zu Beginn der Schlacht Teilnehmer gießt Wasser aus einem Gummischlauch. Nach der Tradition, sollte dann das Hemd zu entfernen, sie in einem Knoten zu binden, und sie in die Luft wogen.
Fröhlich Menge ruft aus: "! Necesito fruta Damelo tomates Tomates Tomates" Der Kampf beginnt am Mittag und dauert eine Stunde.
Sie können nur Tomaten verwenden und zerkleinert es vor der Rolle in der Hand.
PL:
Najsłynniejsze jednak Święto Pomidora – La Tomatina, obchodzone jest w hiszpańskim miasteczku Bunol niedaleko Walencji. Co roku, w ostatnią środę sierpnia zjeżdżają tu tłumy turystów, aby stoczyć z miejscowymi największą na świecie bitwę na pomidory. Guerra Roja - czyli czerwona wojna przyciągnęła w zeszłym roku do miasta aż 60 tys. ludzi, którzy obrzucali się 130 tonami pomidorów!
Bitwa nie szczędzi nie tylko widzów, ale kamer telewizyjnych i domów, które na ten dzień okryte są szczelnie folią. Ulice zamieniają się w wypełniony keczupem i jakże zasobny w potas potok. Kres temu szaleństwu kładzie straż pożarna, która wielkimi strugami wody zmywa wszystko i wszystkich. La Tomatina jest szeroko znana poza granicami Hiszpanii i reklamowana przez biura podróży jako jedna z największych atrakcji lata
Tradycja pomidorowej wojny w Bunol sięga 1944 r. i wzięła się podobno od zwykłej sąsiedzkiej kłótni na słowa, do wzajemnego obrzucania się pomidorami.
Na początek uczestnicy bitwy polewani są wodą z gumowych węży. Zgodnie z tradycją powinni wtedy zdjąć koszulkę, związać ją w węzeł i falować nią w powietrzu.
Rozochocony tłum woła: "Necesito fruta! Damelo tomates! Tomates! Tomates!" Walka rozpoczyna się w południe i trwa godzinę.
Można używać tylko pomidorów i to przed rzutem zgniecionych w ręku.
Strony:
http://www.staszic.ostrowiec.pl/przedmioty/hiszpanski/tradycje_hiszpanskie/tradycje_hiszp.htm
Super artykuł. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuń